Dinsdagmiddag

Deze keer typ ik alles in word. Zo ben ik ten minste zeker dat ik niet weer alles kan doen verdwijnen.

Gisterenavond zijn we dus naar het feest geweest van Mister Bijus kerk. Als je je daarbij een rustige viering voorstelt, heb je het mis. In de straten waren er heel wat krampjes opgezet. Het was iets tussen een avondmarkt en een kermis bij ons. Enorm veel volk en enorm veel kraampjes waar je vanalles kon kopen. Het was een feest waarvoor mensen vanuit de hele staat kwamen. Niet enkel christenen dus, ook Hindoes en moslims.

Als we dan naar de kerk zelf gingen, stroomde er nog meer volk samen. Gisteren zouden er ongeveer 20 000 mensen rond en in de kerk zijn geweest. Binnenin de kerk was het enorm warm en er waren gelovigen aan het bidden. Geen plaats voor stoelen, wel recht staan of op de knieen zitten. Buiten trok er een processie rond de kerk. Een enorme rij van kruisbeelden en paraplus gingen aan ons voorbij.

Midden in de processie waren er ook muzikanten lawaai aan het maken. Ik kan het nauwelijks nog muziek noemen. Tussenin warden de klokken geluid en werden er bommetjes en vuurwerk aangestoken. Het geheel was eigenlijk een hels kabaal. Ik begreep plots hoe wonderen konden gebeuren: mensen in een karretje gaan spontaan gaan lopen van zulke dingen. Normale mensen worden gek en krijgen visioenen. Echt onmenselijk veel lawaai. De indiers zelf liken er niet veel last van te hebben. Kleine kindjes zaten gewoon gezellig in het rond te kijken. Bij ons zouden ze zeker huilen.

Na een uur of 2 foltering zijn we vertrokken naar het huis van Biju’s moeder. We hadden er heerlijk eten voor ons klaargemaakt. Het was natuurlijk Indisch eten, maar moest al hen eten hier zo smaken, zou ik durven zeggen dat ik Indisch eten lekker vind.

Toen we terug naar de campus redden, moisten we weer in het kleine auto/bus ding. Er was eigenlijk plaats voor 5 personen, hier propten ze ons er met 8 personen in. (Bram, Tim, ik, de 4 Duitsers en een chauffeur) Bram en ik zaten vooraan (naast elkaar op 1 stoel) omdat ik aan de heenreis toch een draaiende maag had overgehouden.. Bram zat naast de chauffeur met de versnellingspook tussen z’n benen. De chauffeur vond dat helemaal niet erg. Jongens komen hier dan ook constant aan elkaar. Het was wel een enorm grappig zicht telkens als de chauffeur van versnelling veranderde en tussen Brams benen greep.

Vanochtend zijn we dan naar een olifantenkwekerij getrokken. We hebben er in de nek gezeten van een echte olifant en hebben een kort ritje gedaan. Heel leuk! Wisten jullie trouwens dat een olifant behaard is? Niet veel hoor, enkele borstelharen. Ze prikten tijdens de rit door m’n broek heen. Ik zal het dus zeker onthouden.

Daarna zijn we de andere dieren daar gaan bekijken. Aapjes, krokodillen, herten, … Gaia zou hun kooien moeten zien, dan zouden ze echt recht hebben om in te grijpen.

Vandaaruit zijn we naar een Hindoe-tempel getrokken. We hadden geluk. Er was net een viering aan de gang. Weer met een olifant. Die dieren worden hier blijkbaar heel dikwijls gebruikt in temples. We zagen e rook een typisch hindoeistische muurschildering. Blijkbaar schilderen alleen de Hindoes op de muren. Christenen doen dat niet. Ze hebben wel enorm veel beelden.

Wat we gezien hebben van de viering stelde eigenlijk niet zo veel voor. We hebben enkel muziek zien spelen. Nadien konden de gelovigen aanschuiven voor een gratis maaltijd. We konden ook aanschuiven.

Deze namiddag zijn we begonnen aan onze lesvoorbereidingen voor donderdag en vrijdag en hebben we onze blogs aangevuld. Morgen trekken we de stad in. Ik ga er kleren kopen en de jongens zo’n rok. We gaan ook naar de politie om ons aan te geven. In de late namiddag zullen we terug zijn op de campus en kunnen we verder werken aan onze lesvoorbereidingen.