Eindelijk!
De examens zijn achter de rug en de resultaten zijn nog niet bekend. De perfecte periode dus om me van niets meer aan te trekken en me ten volle te concentreren op m'n vertrek. De zenuwen beginnen de kop op te steken. Er moet dan ook nog heel wat gebeuren: valiezen maken, enkele stage-afspraken voor als ik terug ben, hier en daar nog afscheid nemen, m'n visjes nog eens vers water geven,...
Tja, het is een korte en drukke periode, maar de beloning zal groot zijn. We hebben van onze mentor al een eerste overzicht gekregen van wat we allemaal zullen doen. Als we ter plaatse aankomen zal dit rooster waarschijnlijk alweer veranderd zijn, maar voorlopig ziet het er goed uit:
- De eerste twee dagen mogen we observeren en kennismaken
- Dan is het al weekend dus zijn we vrij
- De eerste week lopen we mee met een school waar we lessen zullen volgen
- De tweede week lopen we mee met een andere school: een lerarenopleiding. We zullen enkele lessen volgen maar ook zelf een paar lessen geven.
- De derde week mogen we weer naar onze eerste school
- De laatste twee weken mogen we helpen met de organisatie Rajagiri outreach. Dit is een organisatie die kindjes onder z'n hoede neemt en door de kindjes te helpen proberen ze het hele dorp vooruit te helpen.
Een echte gedetailleerde invulling hebben we dus nog niet. Het wordt nog een beetje spannend afwachten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Ja, eindelijk. Genieten maar
van een andere wereld. Schrikken van andere dingen. Lachen met andere moppen. Wenen met andere miseries. Kortom alles beleven en bekijken van de andere kant van de wereld. Ik wens u en uw vrienden een supere reis toe. Papa
Maak er ginder een bijzonder fijne tijd van! G'Ds heilvolle zegen en shalom toegewenst....
Een reactie posten