Donderdagmiddag

Gisteravond zijn we nog naar Jacob thuis geweest. Het was best wel gezellig, maar eigenlijk kom ik niet zo graag. De mensen doen veel te veel moeite. Ze kopen dingen speciaal voor ons. Het zijn dikwijls vrij dure dingen, die ze uit zichzelf nooit zouden kopen. We hebben gisteren bijvoorbeeld een pintje gekregen. Ze hadden drie grote flessen bier gekocht speciaal voor ons, omdat Bram en Tim erover verteld hadden. Ze hadden zelfs een klein potje frietjes klaargemaakt. Ik was echt beschaamd. Jacob had ons verteld dat die hier ook vrij duur zijn. Toen we vertrokken hebben we elk een paternoster gekregen en 2 kaartjes met afbeeldingen van India. We hebben hen verteld dat dit echt niet nodig was, maar ze bleven echt oneindig aandringen en dingen in onze handen stoppen. We hebben ze toen aangenomen en hen hartelijk bedankt.

Omdat we iets terug wilden doen voor Jacob, nemen we hem vrijdagavond mee naar Cochin. We willen met hem teruggaan naar de plaats waar we zondag die westerse voeding gevonden hebben. We gaan met hem uit eten op de Belgische manier. Zo kan hij bijvoorbeeld voor de eerste keer met mes en vork eten. Ik denk dat het een hele ervaring voor hem wordt. Ik hoop gewoon dat hij zich niet te ongemakkelijk voelt.

We hebben vandaag trouwens onze eerste echte werkdag achter de rug. Deze morgen stonden we om 8u30 in de primary school. Het was de bedoeling dat we om 8u40 "the englisch lab" konden gaan observeren. Hier gaan lessen Engels door op de computer. We konden echter pas om 9u15 gaan, omdat er wat problemem waren met de computers. Ik denk dat ze niet wilden dat we er al waren als ze zich installeerden ook, want toen we aankwamen zat de helft van de kinderen al netjes aan een computer. De andere helft van de kinderen zat in de midden van de klas op de grond. Ze mochten er wat lezen. Dat lezen verliep behoorlijk lawaaierig, omdat niet alle kinderen een leesboek bij zich hadden.

Als je even rondliep zag je dat er een groot verschil was in de boeken. Je kon duidelijk het onderscheid maken tussen de leerlingen met de moeilijkere boeken en de leerlingen met de makkelijkere boeken. Er is een enorm niveauverschil. Dat valt niet echt op als je lesgeeft. De sterkere kinderen trekken de groep mee, de zwakkere pennen gewoon alles over. Ik begrijp wel dat de leerkrachten hier niet altijd aandacht voor hebben. In een groep van 40 kan je onmogelijk voor alle individuele problemen 5 minuten naar een oplossing zoeken. Het gevolg is wel dat leerlingen dikwijls dingen studeren die ze niet echt begrijpen.

De leerlingen moesten een luisteroefening op de computer maken. Als ze klaar waren, kwam de andere groep aan de beurt. Vreemd genoeg moesten ze niets invullen op de computer zelf. Het was gewoon een luisteroefening waarbij ze dingen in hun boek moesten noteren. Een CD-speler zou hier veel efficienter geweest zijn. Dan konden alle leerlingen tegelijk nuttig bezig zijn. Toen we dit probleem aankaartten, vertelden de leerkrachten ons dat ze dit vroeger zo deden, maar dat ze sinds ze het lab hebben, steeds daarheen gaan voor luisteroefeningen. Tjah, Indische efficientie zal ik het maar noemen zeker?

De volgende les was een les Frans dat we zelf mochten geven. Voorheen konden we even spreken met de leerkracht. Het is bijna een ramp dat iemand met een dergelijk niveau Frans moet Franse lessen geven. Bram en Tim konden haar zelfs zonder verder opleiding gerust overtreffen. De leerkracht vroeg ons om vooral op de uitspraak van de leerlingen te werken. Ze horen namelijk niet vaak iemand die goed Frans spreekt. We hebben ze dus een liedje geleerd dat ze juist moesten kunnen zingen en daar na hebben we hen in groepjes verdeeld. We namen elk een groepje om op uitspraakproblemen verder te oefenen. We deden dit in 3 verschillende klassen en vreemd genoeg lukte dit beter bij de jongere kinderen dan bij de oudere.

We hebben trouwens afgesproken met de leerkrachte dat we enkele Franse teksten uit het boek zouden inlezen en opnemen. Op dit moment heeft ze niks van CD of cassette met de teksten. Ik zeg niet dat ons Frans perfect is, maar het is beter dan niets. Zelf laat de leerkracht nooit een tekst horen voor ze ze leest. De leerlingen kunnen dus enkle dingen begrijpen die ze geschreven zien staan. Als iemand hen in het Frans aanspreekt, begrijpen ze er geen snars meer van.

We hebben ook nog een soort religie les gezien. Het is een aparte les voor de katholieke leerlingen waar ze de liedjes en gebeden voor in de kerk aanleren. Vandaag was er een soort wedstrijd. De liedjes zo goed en zo mooi mogelijk zingen was de opdracht.

Nadien hadden we tijd om te komen eten. In de namiddag volgde nog een les wiskunde van Tim. Het was een leuke les over de omtrek van figuren. Volgens mij hebben de leerlingen de boel goed begrepen. Volgende week vrijdag mogen we het vervolg van de les gaan observeren. Dan kunnen we dus zien hoe de Indische leerkracht met dezelfde materie omgaat.

De rest van de tijd hebben we gebruikt om onze lessen voor morgen voor te bereiden. We geven onze eerste les met verschillende vakken erin geintegreerd. Heel wat leerkrachten zijn nieuwsgierig. Elke les krijgen we er een paar op bezoek. Morgen al, komt de directrice kijken.

Het is nu ietsje na 18u. Nadat we onze blog hebben aangevuld zit ons werk voor vandaag er grotendeels op. Het was een vrij drukke maar leerrijke dag.