tweede volle dag

We hebben net het computerlokaal gevonden. We hoeven dus niet meer op elkaar te wachten als we op de computer willen. Tijd dus voor een uitgebreid verslag van de voorbije dagen. Laat ik beginnen met gisteren.

We zijn dus naar de lagere school geweest. We hadden eerst een kort gesprek met miss Parimal. Zij zal ons voor de rest van onze stage begeleiden. Ze vroeg ons wat we wilden doen en wanneer we konden komen naar de school. Ongekende luxe dus, zelf beslissen wat we konden doen. We ontdekten echter vrij snel, dat dit eigenlijk echt geen luxe is. Ze nam ons mee naar een klaslokaal waar we een les Engels konden meevolgen. De leerkracht stelde ons kort voor aan een 40-tal verwonderde kindergezichtjes. Alle kinderen hier lijken verwonderd te zijn dat hier witte mensen rondlopen. In de school zijn we dus constant bezig met handjes schudden, onze naam zeggen en hun namen uitspreken.

De tweede les was een les Frans. De leerkracht was er echter niet. Als de leerkracht er niet is blijven de kinderen gewoon onbewaakt achter in klas. Er zitten geen ramen of deuren in de klassen, dus kan je je wel voorstellen dat we door het hele schoolgebouw van overal lachende en spelende kinderen konden horen. De leerkrachten zijn trouwens verwonderd dat de kinderen niet willen zwijgen zonder bewaking. Nuja, we waren dus aangekomen in de les Frans zonder leerkracht. Miss Parimal vroeg me om ze les te geven. Ik stond dus plots voor een klas van 40 leerlingen zonder enige voorbereiding. Toen bleek dat er ook nog leerlingen in de klas zaten die helemaal geen Frans volgden, was de chaos in m'n hoofd compleet. Ik heb ze dus een Frans liedje geleerd. Gelukkig duren de lesuren geen 50, maar een kleine 40 minuten. De volgende les werd ik opnieuw naar een klas Frans gebracht, terwijl de jongens een les social sciences gingen volgen. Dit keer had ik dus al een improvisatieplan. Deze les viel dus stukken beter mee.

Nadien konden we een les religie bijwonen. Ongeloofelijk wat we daar gehoord hebben! Zowel de leerlingen als de leerkracht hebben een enorm magisch geloof, waarin God hun grote redder is en ze onvoorwaardelijk moeten blijven geloven. De kinderen lezen de bijbel en zijn ervan overtuigd dat alles echt gebeurd is. Ongeveer 1/4de van de leerlingen ging dagelijks naar de mis, de rest toch zeker wekelijks. De meesten biechten ook wekelijks. We vonden het alledrie onvoorstelbaar. Nadien volgde nog een laatste les Engels. De lessen zijn hier helemaal anders georganiseerd. Het lijkt alsof ze slechts 2 werkvormen kennen: doceren en herhalen. Alle leerstof wordt echt in hun hoofdjes gedrild. De oefeningen worden gemaakt en hermaakt tot ze ze bijna uit hun hoofd kennen. Ik denk dat de leerlingen in Belgie dit nog geen 5 minuten volhouden!

In de namiddag zijn we dan om water en fruit geweest. We hebben onze ogen echt de kost gegeven. Het is ongeloofelijk wat je hier allemaal ziet. Hier en daar zie je langs de straat een vuurtje. Ik weet echt niet hoe ze er komen, maar niemand kijkt ernaar om. Ik begrijp niet dat hier niet vaker grote branden uitbreken. Mensen steken kleine restjes afval ook gewoon in brand, we kijken dus al niet meer op als we brandlucht ruiken. Voor de rest ligt er ook vrij veel afval langs de straten. Hier en daar een gevallen teenslipper of papiertjes, die dan later wel eens zullen opbranden vermoed ik. De wegen zijn veel kleiner en onverzorgder. Eigenlijk is alles te onvoorstelbaar voor woorden. Tim heeft alle foto's op zijn blog gezet, dat zal een correcter beeld geven dan wat ik kan vertellen.

Ik heb zelf geen foto's omdat het voor Tim makkelijker is om ze via zijn laptop op internet te krijgen. Je kan ze vinden onder de links naar onze Blogs. Ik probeer zelf ook even een link te zetten, laat me weten of hij werkt: http://picasaweb.google.nl/degrandet/India1#

Deze voormiddag zijn terug naar de lagere school geweest om er te bespreken wat we de rest van de periode zouden doen. Veel is er nog niet uit de bus gekomen. De mensen werken hier veel, maar minder efficient dan in Belgie. Ons totale schema begint ook langzaamaan vorm te krijgen. Ik zet het zo snel mogelijk op de blog zodat jullie zien zaar ik mee bezig ben.