Zaterdagavond was een prachtige avond. We zijn met Clemens (de duitse jongen) naar de pizza hut geweest. We hebben dus heerlijk gegeten. T smaakte naar echte westerse pizzas. Met een volle maag zijn we dus terug naar school getrokken, klaar om zondag weer heel wat lesjes te maken.
Zondagochtend is Eline aangekomen. Ik moest ook van kamer verhuizen. Ik deel nu een kamer met haar net buiten de school. We kunnen het gelukkig goed met elkaar vinden. We verstaan mekaar in kleine dingen wat het leven voor ons alletwee een stuk aangenamer maakt. We hebben bijvoorbeeld besloten om een dweil en wat kuisproduct te kopen voor in onze verblijfplaats. We waren het hierover direct eens. Tja, we verjaren dan ook alletwee op 16 april...
De zondagochtend hebben Eline en ik ons dus geinstaleerd in onze nieuwe kamer. Terwijl ze sliep (ze had s nachts gevlogen) hebben de jongens en ik verder lessen voorbereid. Die namiddag zijn we dan naar een Hindu huwelijk geweest. We waren er een beetje vroeg, maar een korte wandeling kon dit euvel makkelijk verwerken.
Toen de rest van het volk ook begon toe te stromen, kon je toch voelen dat er een ander sfeertje hing dan tijdens onze huwelijksfeesten. Uiteindelijk kwamen de bruid en de bruidegom aan. In het Hindoeisme zijn er blijkbaar voor alles speciale tijdstippen. Alles wordt een beetje bepaald door de stand van de sterren. Als ze zich niet aan deze tijdstippen houden, zal hun huwelijk minder goed verlopen. Zo moesten ze bijvoorbeeld voor 14u30 in hun huis zijn. In hun huis moesten alle oudere vrouwen hen dan voeden. Ze kregen een brouwsel van melk met banaan voorgeschoteld.
Behalve het ceremoniele van het feest, was het ook heel vreemd hoe de bruid en de bruidegom zich gedroegen. Geen lieve woordjes, korte begrijpende knikjes,... Tja, de huwelijken blijven hier grotendeels bepaald door de ouders. De bruidegom was dan ook bloednerveus terwijl de bruid ver van straalde. We hebben ze maar heel even zien lachen. Een ander detail. Ze moest die dag 3 verschillende saris dragen, dure saris. Dat is zoals wij drie verschillende trouwjurken moeten aandoen. Een ongeloofelijke meerkost. Daarbij komt dat er op de feesten hier makkelijk 800 mensen zijn. Het trouwfeest waar wij op aanwezig waren, war redelijk klein. Er was zo’n 500 man.
Maandag zijn we dan met volle moed beginnen lesgeven. We mochten beginnen met 3 uren dans geven. Eline is met ons meegekomen. De plopdans had ze snel onder de knie, dus kon ze ons makkelijk helpen. In de namiddag hebben we de recource room bezocht. het lijkt een beetje op onze taakklasjes in de lagere school. Volgens mij een enorm goed initiatief van de school hier. Hierna hebben we een geintegreerde klas gegeven.
Na schooltijd heeft miss Parimal ons meegenomen naar een soort indische jaarmarkt. Het was een enorme tent (met airco ;-) ). Je kon er vanalles kopen, van plasma televisies tot zakjes popcorn. Dat eerste hebben we niet gekocht, dat laatste wel. Daarna zijn we nog met Eline om kleren geweest. S avonds dan nog aan onze lessen gewerkt. We waren thuis voor het avondeten, maar moesten werken tot we naar bed moesten. De volgende dag hebben we weer enkele geintegreerde lessen gegeven en konden we naar een les dansen gaan kijken. Amai! Da was wa anders dan onze plopdans. Als we dat zagen begrepen we hoe het kwam dat die kindjes in 30 minuutjes ons dansje konden. Ze hebben ons een dans getoond voor de Hindoegod Krishna. Enorm indrukwekkend. Tim en Bram hebben een filmpje gemaakt, maar het toont nog altijd niet hoe goed het wel is. Kleine details zijn verloren gegaan. De houding van hun handen bijvoorbeeld. Ze hebben ons enkele basishoudingen voor hun handen getoond. Er waren er verschillende tussen die ik niet eens kon nadoen. Mijn handen waren niet sterk of lenig genoeg. Ze hebben ons ook enkele basispassen getoond. Ik kan het echt niet beschrijven. Het deed me een beetje denken aan ballet, iedere beweging heeft een naam. Maar dan dubbel zo moeilijk. Echt indrukwekkend.
Na de les zijn we dan Franse dialogen gaan opnemen, zoals beloofd aan het schoolhoofd. Alleen was het ietsje anders dan we het ons hadden voorgesteld: In plaats van de dingen gewoon op te nemen, hadden ze een camera voorzien. We konden dus onze tekst niet bijhouden. Gevolg: heel wat fouten. Nuja, veel maakt het niet uit. Ze zullen het materiaal toch niet kunnen gebruiken. De leerkrachten Frans waren niet op de hoogte. Ze maken het materiaal en zullen hen dat dan gewoon geven. Maar de dingen die wij moesten doen zijn veel te moeilijk voor die kindjes. Die mannen hadden gewoon geen benul van waar ze mee bezig waren. Ze verstonden geen woord Frans, hoe kunnen ze dan materiaal voor dit vak maken. Ik heb me er enorm aan geergerd, nuja, veel zin had dat eigenlijk toch niet.
S avonds zijn we weer redelijk laat bezig geweest. De volgende dag (vandaag dus) moest Tim een les wiskunde geven en moesten we met z’n drieen een presentatie geven over Europa. Lijkt redelijk simpel, tot het internet plots dienst weigert. Bijgevolg zijn we gistern pas om 19u naar de kleermaker kunnen gaan. Natuurlijk al gesloten...
Vandaag hebben we dan opnieuw Frans opgenomen. Deze ochtend met de leerkracht Frans. Ze had dialogen uit het boek geselecteerd bij ons, en deze keer was het wel gewoon opnemen, in een gewone opnamekamer. Ik kon dus gerust het boek bij me houden. De lessen zijn vrij goed verlopen, zowel degene die we geobserveerd hebben, als degene die we zelf gegeven hebben. Na school moesten we weer dialogen gaan opnemen voor de andere pipo’s van Frans. Tssss, moesten ze nu ten minste zelf eens weten wat ze wilden... Nuja, we zijn daar dus ook weer vanaf. ( Wat moesten we zo ongeveer doen: 20 dialogen inlezen, tellen tot 100, vocabulaire: dieren, groenten,fruit, dingen uit een klas, eten,...)
Vandaag zijn we weer na de kleermaker geweest. Deze keer wel op tijd. 1 probleem: toen ik m’n kleren paste, bleken ze te klein. Ik mag morgen weer teruggaan. Ik denk dat ik ze zal hebben tegen de tijd dat ik weer naar huis ga.
Morgen moeten we maar 1 les zelf geven, wel nog observeren. Vanavond is dus ietsje rustiger. Oef, eindelijk een kort momentje om uit te blazen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten