Zaterdagmiddag

Vandaag een heel rustige dag. We hebben wat tijd voor onszelf. Deze voormiddag zijn we dus vooral bezig geweest met schoolwerk en planningen voor volgende week. We hebben dus niet echt veel interessants gedaan. Even een kort verslag dus van wat ons nog te wachten staat.

Deze namiddag moeten de jongens nog de rest van de was doen. Daarna gaan we naar Ernakulam. We willen er een foto laten afmaken voor alle mensen die hier iets voor ons gedaan hebben. Een geschenkje bij wijze van spreken. We zullen moeten wachten op de foto’s dus zullen we waarschijnlijk heel de namiddag doorbrengen in Ernakulam. Deze avond zijn we uitgenogdigd om naar de ouders van Jacob te gaan eten. Het is een tijdje geleden dat we nog bij hen thuis zijn geweest. Ik kijk er dus wel naar uit. Vooral omdat ik vermoed dat we heeeeeeel lekker gaan eten.

Morgenochtend vertrekken we dan om kwart voor zes naar de stad om de trein te nemen. We gaan de hele dag en de nacht die erop volgt doorbrengen op een houseboat op de backwaters. Iedereen die dit al heeft gedaan was vol lof hierover. Iets wat dus wel de moeite waard zou zijn om vroeg op te staan. Als we maandagochtend dan weer van de boot afstappen gaan we het stadje bezoeken. De volgende dagen zal ik dus ook niet kunnen bloggen.

Ons programma voor volgende week hebben dan op 1 dag na helemaal hervormd. Dinsdag gaan we naar outreach om daar wat uitleg te krijgen over hun werking en hun projecten. Woensdag gaan we naar een institutioneel weeshuis. Als mister Biju dit laatste gepland krijgt ten minste. Hij leek een beetje verward toen we dit vroegen. Ik denk dat hij ons alleen het mooie India wil tonen. Nuja, als we er zelf naar vragen zal hij het wel regelen zeker? Donderdag vergezellen we dan Eline naar het project van outreach waar zij mee bezig is in Tirshur (of zo???). Het gaat over vrouwenemancipatie. Iets wat hier zeker welkom is als je het mij vraagt. Vrijdag willen we dan nog even teruggaan naar the primary school en het saint joseph college om die mensen te bedanken en afscheid te nemen voor we terugkeren naar Belgie. Zaterdagochten vertrekken we dan weer heel vroeg richting Trivandrum, de hoofdstad van Kerala. We willen de stad bezoeken en naar het schijnt zullen we naar het strand kunnen ook.

Na ons weekend in Trivandrum mogen we beginnen met koffers pakken. Man, nu begint het toch wel heel snel te gaan. Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik besef dat ik hier eigenlijk nog niet lang genoeg ben en hier ook niet lang genoeg zal zijn. Ik heb kunnen proeven van de cultuur, maar heb hem niet gesmaakt. Nu, ik denk dat ik al dankbaar mag zijn dat ik toch ten minste heb kunnen proeven.